Niedosłuch odbiorczy

Jednostką chorobową, którą łatwo zbagatelizować, ponieważ oprócz pogorszenia słuchu może nie dawać innych objawów jest nagły niedosłuch odbiorczy. Wymaga on pilnej interwencji laryngologicznej oraz włączenia leczenia w jak najkrótszym czasie od wystąpienia pierwszych objawów. Można go utożsamiać z "zawałem ucha". Leczenia opiera się na włączeniu glikokortykosteroidów doustnych lub też dożylnych, leków poprawiającymi krążenie krwi oraz leczenie tlenoterapią hiperbaryczną. 

 

Niedosłuch odbiorczy można podzielić na:

-ślimakowy,

-pozaślimakowy.

 

Niedosłuch odbiorczy ślimakowy jest to niedosłuch najczęściej wysokotonowy. Często występuje u osób pracujących w hałasie przez wiele lat, po ostrym urazie akustycznym. Osoby z chorobami układu krążenia, szczególnie w wieku dojrzałym mają niedosłuch wynikający z degeneracji komórek słuchowych ślimaka. Niejednokrotnie najlepszym postępowaniem w tego rodzaju niedosłuchach jest protezowanie słuchu aparatami słuchowymi.

Niedosłuch odbiorczy pozaślimakowy zawsze wymaga pogłębienia diagnostyki obrazowej oraz elektrofizjologicznej, ponieważ może być konsekwencją incydentów naczyniowych w mózgu ( ognisk udarowych ), guzów ośrodkowego układu nerwowego. Wymaga wykonania badania ABR – potencjałów wywołanych z pnia mózgu i badania obrazowego - rezonansu magnetycznego głowy z kontrastem.

Brak wyników
03