Objawy oraz rozpoznanie choroby

Rozpoznanie choroby i ocena stopnia jej ciężkości wymaga określenia liczby bezdechów i epizodów hipowentylacji na godzinę snu, czyli tak zwanej AHI (apnoea-hipopnea index) albo RDI (respiratory disturbance index). Ten drugi wskaźnik obejmuje również liczbę nieuświadamianych przez chorego przebudzeń w nocy spowodowanych chorobą.

Do 5 bezdechów na godzinę snu uważa się za granicę normy. Bezdech senny rozpoznaje się, gdy RDI ≥5 i występują objawy choroby albo RDI ≥15 u osób bez objawów.

Bezdech występuje częściej u mężczyzn >40. roku życia i kobiet >50. roku życia (po menopauzie). 

Występowaniu obturacyjnego bezdechu sennego sprzyja otyłość, a zwłaszcza duży obwód szyi (>43 cm u mężczyzn i >40 cm u kobiet). Tkanka tłuszczowa odkładająca się na szyi uciska gardło i zmniejsza jego światło, sprzyjając występowaniu bezdechów. Ryzyko zwiększają również: skrzywienie przegrody nosa i choroby upośledzające drożność nosa (np. alergiczny nieżyt nosa), przerost migdałków podniebiennych oraz nieprawidłowości anatomiczne w budowie twarzoczaszki (np. mała i cofnięta żuchwa)

 

Do objawów występujących w ciągu dnia należą:

- nadmierna senność,

- poranny ból głowy,

- zaburzenia pamięci i koncentracji,

- osłabienie libido, impotencja,

- depresja, zaburzenia emocjonalne (apatia, rozdrażnienie, zmienność nastroju).

 

Do objawów występujących w nocy należą:

- chrapanie, często głośne i z przerwami

- bezdechy

- zwiększona aktywność ruchowa podczas snu (wiercenie się itp.).

- wzmożona potliwość

- duszność, dławienie się w czasie snu (uświadomionemu wybudzeniu się w czasie bezdechu towarzyszy uczucie braku powietrza, niemożność wykonania skutecznego wdechu)

- oddawanie moczu w nocy

 - kołatanie serca,

- trudności z zaśnięciem po wybudzeniu, bezsenność

- ból w klatce piersiowej

- zgaga

- suchość w jamie ustnej.

Brak wyników
03